هیدروکینون یک درمان پرکاربرد برای لکهای پوستی است که میتواند باعث تحریک پوست در دوزهای بالاتر شود. مصرف آن باید تحت نظر پزشک باشد. سایر ترکیبات مانند آزلائیک اسید و ترانگزامیک اسید برای درمان لکهها ایمن شناخته شدهاند. این مواد با مهار آنزیم تیروزیناز باعث کاهش سنتز ملانین میشوند و در بهبود لکههای سطحی مؤثرند. برای افرادی که نمیتوانند از هیدروکینون استفاده کنند یا تمایل به روشهای ملایمتر دارند، گزینههایی مانند آزلائیکاسید ۲۰٪ یا ترکیبات جدیدتر همچون ترانگزامیک اسید موضعی و تیامیدول مناسب هستند. این ترکیبات به شکلی بهتر و بدون عوارض جانبی عمده، لکهها را کاهش داده و ملانین را تنظیم میکنند.
لیزر درمانی برای لکه، بهویژه لکههای عمیقتر مانند ملاسما یا لکههای پس از التهاب، بسیار کارآمد است اما انتخاب روش درمانی باید بر اساس نوع پوست و نیازهای فردی صورت گیرد. روشهایی مانند لیزر Q‑Switched Nd:YAG و لیزر فراکشنال غیرآبلیتیو با هدف قراردادن دقیق ملانین بافتی استفاده میشوند. مطالعات نشان دادهاند این تکنیکها در ایجاد روشنشدن قابل توجه و تحریک کلاژن مؤثر هستند، ولی نیازمند تنظیم دقیق پارامترها و بالا بودن میزان تخصص پزشک هستند.
